Psalmów 12
Biblia Gdańska
1Przedniejszemu śpiewakowi Seminit, pieśń Dawidowa.
2Ratuj, Panie! boć już niestaje miłosiernego, a wyginęli uprzejmi z synów ludzkich.
3Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim: usty pochlebnemi, dwojakiem sercem mówią.
4Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.
5Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?
6Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.
7Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.
8Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki. Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.
Biblia Gdańska — domena publiczna.
Zabierz Biblię ze sobą
W aplikacji Bosko Biblia jest zawsze pod ręką — oznaczaj przeczytane rozdziały, aby nigdy nie zgubić miejsca, zaznaczaj ulubione wersety i wracaj do nich, przeszukuj pełny tekst i przełączaj się między 30 przekładami z domeny publicznej.