Psalmów 36

¹Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego.

²Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Niemasz bojaźni Bożej przed oczyma jego.

³Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.

⁴Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił.

⁵Nieprawość rozmyśla na łożu swojem, stoi na drodze nie dobrej, a złego się nie waruje.

⁶Panie! miłosierdzie twoje niebios sięga, prawda twoja aż pod obłoki,

⁷Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!

⁸Jakoż drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! przetoż synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają.

⁹Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.

¹⁰Albowiem u ciebie jest źródło żywota, a w światłości twojej oglądamy światłość.

¹¹Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.

¹²Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niepobożnych niech mię nie uwodzi. Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.