Czytania dnia

Modlitwa poranna — pierwsze czytanie

Sirach 39

W Twoim języku nie istnieje wydanie tej księgi należące do domeny publicznej, dlatego ten fragment jest wyświetlany po angielsku.

Not so he that has applied his soul, And meditateth in the law of the Most High; He will seek out the wisdom of all the ancients, And will be occupied in prophecies. He will keep the discourse of the men of renown, And will enter in amidst the subtleties of parables. He will seek out the hidden meaning of proverbs, And be conversant in the dark sayings of parables. He will serve among great men, And appear before him that rules: He will travel through the land of strange nations; For he has tried good things and evil among men. He will apply his heart to resort early to the Lord that made him, And will make supplication before the Most High, And will open his mouth in prayer, And will make supplication for his sins. If the great Lord will, He shall be filled with the spirit of understanding: He shall pour forth the words of his wisdom, And in prayer give thanks to the Lord. He shall direct his counsel and knowledge, And in his secrets shall he meditate. He shall show forth the instruction which he has been taught, And shall glory in the law of the covenant of the Lord. Many shall commend his understanding; And so long as the world endures, it shall not be blotted out: His memorial shall not depart, And his name shall live from generation to generation. Nations shall declare his wisdom, And the congregation shall tell out his praise. If he continue, he shall leave a greater name than a thousand: And if he die, he adds thereto. Yet more will I utter, which I have thought upon; And I am filled as the moon at the full. Hearken to me, you⌃ holy children, And bud forth as a rose growing by a brook of water: And give you⌃ a sweet savor as frankencense, And put forth flowers as a lily, Spread abroad a sweet smell, and sing a song of praise; Bless you⌃ the Lord for all his works. Magnify his name, And give utterance to his praise With the songs of your lips, and with harps; And thus shall you⌃ say when you⌃ utter his praise: All the works of the Lord are exceeding good, And every command shall be accomplished in his season. None can say, What is this? wherefore is that? For in his season they shall all be sought out. At his word the waters stood as a heap, And the receptacles of waters at the word of his mouth. At his command is all his good pleasure done; And there is none that shall hinder his salvation. The works of all flesh are before him; And it is not possible to be hid from his eyes. He sees from everlasting to everlasting; And there is nothing wonderful before him. None can say, What is this? wherefore is that? For all things are created for their uses. His blessing covered the dry land as a river, And saturated it as a flood. As he has turned the waters into saltness; So shall the heathen inherit his wrath. His ways are plain to the holy; So are they stumbling blocks to the wicked. Good things are created from the beginning for the good; So are evil things for sinners. The chief of all things necessary for the life of man Are water, and fire, and iron, and salt, And flour of wheat, and honey, and milk, The blood of the grape, and oil, and clothing. All these things are for good to the godly; So to the sinners they shall be turned into evil. There be winds that are created for vengeance, And in their fury lay on their scourges heavily; In the time of consummation they pour out their strength, And shall appease the wrath of him that made them. Fire, and hail, and famine, and death, All these are created for vengeance; Teeth of wild beasts, and scorpions and adders, And a sword punishing the ungodly to destruction. They shall rejoice in his commandment, And shall be made ready upon earth, when need is; And in their seasons they shall not transgress his word. Therefore from the beginning I was resolved, And I thought this, and left it in writing; All the works of the Lord are good: And he will supply every need in its season. And none can say, This is worse than that: For they shall all be well approved in their season. And now with all your heart and mouth sing you⌃ praises, And bless the name of the Lord.

Modlitwa poranna — drugie czytanie

Jana 5

Było potem święto żydowskie, i wstąpił Jezus do Jeruzalemu. A była w Jeruzalemie przy owczej bramie sadzawka, którą zowią po żydowsku Betesda, mająca pięć ganków. W tych leżało mnóstwo wielkie niedołężnych, ślepych, chromych, wyschłych, którzy czekali poruszenia wody. Albowiem Anioł czasu pewnego zstępował w sadzawkę i poruszał wodę; a tak, kto pierwszy wstąpił po wzruszeniu wody, stawał się zdrowym, jakąbykolwiek chorobą zdjęty był. A był tam niektóry człowiek trzydzieści i ośm lat chorobą złożony. Tego gdy Jezus ujrzał leżącego, a poznawszy, że już przez długi czas chorował, rzekł mu: Chcesz być zdrów? Odpowiedział mu on chory: Panie! nie ma człowieka, który by mię, gdy bywa poruszona woda, wrzucił do sadzawki; ale gdy ja idę, inszy przede mną wstępuje. Rzekł mu Jezus: Wstań, weźmij łoże twoje, a chodź. A zarazem stał się zdrowym on człowiek, i wziął łoże swoje, i chodził. A był sabat onego dnia. Tedy rzekli Żydowie onemu uzdrowionemu: Sabat jest, nie godzi ci się łoża nosić. Odpowiedział im: Ten, który mię uzdrowił, tenże mi rzekł: Weźmij łoże twoje, a chodź. I pytali go: Któryż jest ten człowiek, co ci powiedział: Weźmij łoże twoje, a chodź? A on uzdrowiony nie wiedział, kto by był; albowiem był Jezus ustąpił, ponieważ wiele ludu było na onem miejscu. Potem go Jezus znalazł w kościele i rzekł mu: Otoś się stał zdrowym, nie grzesz więcej, aby co gorszego na cię nie przyszło. A odszedłszy on człowiek, powiedział Żydom, iż to był Jezus, który go uzdrowił. A przetoż Żydowie prześladowali Jezusa i szukali, jakoby go zabili, że to uczynił w sabat. A Jezus im odpowiedział: Ojciec mój aż dotąd pracuje, i ja pracuję; Dlatego tedy tem więcej szukali Żydowie, jakoby go zabili, nie tylko, iż gwałcił sabat, ale że i Ojca swego powiadał być Bogiem, czyniąc się równym Bogu. Odpowiedział tedy Jezus i rzekł im: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, jedno co widzi, że Ojciec czyni; albowiem cokolwiek on czyni, to także i Syn czyni. Boć Ojciec miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni, i większe mu nad te sprawy pokaże, abyście się wy dziwowali. Albowiem jako Ojciec wzbudza umarłe i ożywia, tak i Syn, które chce, ożywia. Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi, Aby wszyscy czcili Syna, tak jako czczą Ojca; kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto słowa mego słucha i wierzy onemu, który mię posłał, ma żywot wieczny i nie przyjdzie na sąd, ale przeszedł z śmierci do żywota. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Że idzie godzina i teraz jest, gdy umarli usłyszą głos Syna Bożego, a którzy usłyszą, żyć będą. Albowiem jako Ojciec ma żywot sam w sobie, tak dał i Synowi, aby miał żywot w samym sobie. I dał mu moc i sąd czynić; bo jest Synem człowieczym. Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu. Nie mogęć ja sam od siebie nic czynić; jako słyszę, tak sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy; bo nie szukam woli mojej, ale woli tego, który mię posłał, Ojca. Jeźliżeć ja sam o sobie świadczę, świadectwo moje nie jest prawdziwe. Inszy jest, co o mnie świadczy, i wiem, że prawdziwe jest świadectwo, które wydaje o mnie. Wyście słali do Jana, a on dał świadectwo prawdzie. Ale ja nie od człowieka świadectwo biorę, ale to mówię, abyście wy byli zbawieni. Onci był świecą gorejącą i świecącą, a wyście się chcieli do czasu poradować w światłości jego. Ale ja mam świadectwo większe niż Janowe; albowiem sprawy, które mi dał Ojciec, abym je wykonał, te same sprawy, które ja czynię, świadczą o mnie, iż mię Ojciec posłał. A Ojciec, który mię posłał, onże świadczył o mnie, któregoście wy głosu nigdy nie słyszeli, aniście osoby jego widzieli; I słowa jego nie macie w sobie mieszkającego; albowiem, którego on posłał, temu nie wierzycie. Badajcież się Pism; boć się wam zda, że w nich żywot wieczny macie, a one są, które świadectwo wydawają o mnie. A wżdy do mnie przyjść nie chcecie, abyście żywot mieli. Chwały od ludzi nie przyjmuję. Alem was poznał, że miłości Bożej nie macie w sobie. Jam przyszedł w imieniu Ojca mego, a nie przyjmujecie mnie: jeźliżby przyszedł inny w imieniu swojem, onego przyjmiecie. Jakoż wy możecie wierzyć, chwałę jedni od drugich przyjmując, ponieważ chwały, która jest od samego Boga, nie szukacie? Nie mniemajcie, abym ja was miał oskarżać przed Ojcem; jestci, który skarży na was, Mojżesz, w którym wy nadzieję macie. Bo gdybyście wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście i mnie; gdyż on o mnie pisał. Ale ponieważ pismom jego nie wierzycie, i jakoż słowom moim uwierzycie?

Modlitwa wieczorna — pierwsze czytanie

Sirach 40

W Twoim języku nie istnieje wydanie tej księgi należące do domeny publicznej, dlatego ten fragment jest wyświetlany po angielsku.

Great travail is created for every man, And a heavy yoke is upon the sons of Adam, From the day of their coming forth from their mother’s womb, Until the day for their burial in the mother of all things. The expectation of things to come, and the day of death, Trouble their thoughts, and cause fear of heart; From him that sits on a throne of glory, Even to him that is humbled in earth and ashes; From him that wears purple and a crown, Even to him that is clothed with a hempen frock. There is wrath, and jealousy, and trouble, and disquiet, And fear of death, and anger, and strife; And in the time of rest upon his bed His night sleep does change his knowledge. A little or nothing is his resting, And afterward in his sleep, as in a day of keeping watch, He is troubled in the vision of his heart, As one that has escaped from the front of battle. In the very time of his deliverance he awakens, And marvels that the fear is nothing. It is thus with all flesh, from man to beast, And upon sinners sevenfold more. Death, and bloodshed, and strife, and sword, Calamities, famine, tribulation, and the scourge; All these things were created for the wicked, And because of them came the flood. All things that are of the earth turn to the earth again: And all things that are of the waters return into the sea. All bribery and injustice shall be blotted out; And good faith shall stand forever. The goods of the unjust shall be dried up like a river, And like a great thunder in rain shall go off in noise. In opening his hands a man shall be made glad: So shall transgressors utterly fail. The children of the ungodly shall not put forth many branches; And are as unclean roots upon a sheer rock. The sedge that grows upon every water and bank of a river Shall be plucked up before all grass. Bounty is as a garden of blessings, And almsgiving endures forever. The life of one that labores, and is contented, shall be made sweet; And he that finds a treasure is above both. Children and the building of a city establish a man’s name; And a blameless wife is counted above both. Wine and music rejoice the heart; And the love of wisdom is above both. The pipe and the lute make pleasant melody; And a pleasant tongue is above both. Your eye shall desire grace and beauty; And above both the green blade of corn. A friend and a companion never meet amiss; And a wife with her husband is above both. Brethren and succour are for a time of affliction; And almsgiving is a deliverer above both. Gold and silver will make the foot stand sure; And counsel is esteemed above them both. Riches and strength will lift up the heart; And the fear of the Lord is above both: There is nothing lacking in the fear of the Lord, And there is no need to seek help therein. The fear of the Lord is as a garden of blessing, And covers a man above all glory. My son, lead not a beggar’s life; Better it is to die than to beg. A man that looks to the table of another, His life is not to be counted for a life; He will pollute his soul with another man’s meats: But a man wise and well-instructed will beware thereof. In the mouth of the shameless begging will be sweet; And in his belly a fire shall be kindled.

Modlitwa wieczorna — drugie czytanie

1 Tymoteusza 1

Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa podług rozrządzenia Boga, zbawiciela naszego, i Pana Jezusa Chrystusa, który jest nadzieja nasza, Tymoteuszowi, własnemu synowi w wierze, niech będzie łaska, miłosierdzie, pokój od Boga, Ojca naszego, i Chrystusa Jezusa, Pana naszego. Jakom cię prosił, abyś został w Efezie, gdym szedł do Macedonii, patrzże, abyś rozkazał niektórym, żeby inaczej nie uczyli. I nie bawili się baśniami i wywodami nieskończonemi rodzaju, które więcej sporów przynoszą, niż zbudowania Bożego, które w wierze zależy. Lecz koniec przykazania jest miłość z czystego serca i z sumienia dobrego, i z wiary nieobłudnej. Czego niektórzy jako celu uchybiwszy, obrócili się ku próżnomówności. Chcąc być nauczycielami zakonu, nie rozumieją ani tego, co mówią, ani co za pewne twierdzą. A wiemy, że dobry jest zakon, jeźliby go kto przystojnie używał, Wiedząc to, że sprawiedliwemu nie jest zakon postanowiony, ale niesprawiedliwym i niepoddanym, niepobożnym i grzesznikom, złośliwym i nieczystym, ojcomordercom i matkomordercom, mężobójcom, Wszetecznikom, samcołożnikom, ludokradcom, kłamcom, krzywoprzysiężcom, i jeźli co innego jest przeciwnego zdrowej nauce. Według chwalebnej Ewangielii błogosławionego Boga, która mi jest zwierzona. Przetoż dziękuję temu, który mię umocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, iż mię za wiernego osądził, na usługiwanie postanowiwszy mię. Którym pierwej był bluźniercą i prześladowcą, i gwałtownikiem; alem miłosierdzia dostąpił, bom to z niewiadomości czynił, będąc w niewierze. Lecz nader obfitowała łaska Pana naszego z wiarą i z miłością, która jest w Chrystusie Jezusie. Wierna jest ta mowa i wszelkiego przyjęcia godna, iż Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby grzeszników zbawił, z których jam jest pierwszy. Alem dlatego miłosierdzia dostąpił, aby na mnie pierwszym okazał Jezus Chrystus wszelką cierpliwość na przykład tym, którzy weń uwierzyć mają ku żywotowi wiecznemu. Przetoż królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu samemu mądremu Bogu, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. Toć rozkazanie zalecam, synu Tymoteuszu! abyś według proroctw, które uprzedziły o tobie, bojował w nich on dobry bój, Mając wiarę i dobre sumienie, które niektórzy odrzuciwszy, szkodę podjęli w wierze; Z których jest Hymeneusz i Aleksander, którychem oddał szatanowi, aby pokarani będąc, nauczyli się nie bluźnić.