Czytania dnia

Modlitwa poranna — pierwsze czytanie

Baruch 4

W Twoim języku nie istnieje wydanie tej księgi należące do domeny publicznej, dlatego ten fragment jest wyświetlany po angielsku.

This is the book of the commandments of God, and the law that endures for ever: all those who hold it fast are appointed to life; but such as leave it shall die. Turn you, O Jacob, and take hold of it: walk towards her shining in the presence of the light thereof. Give not your glory to another, nor the things that are profitable to you to a strange nation. O Israel, happy are we: for the things that are pleasing to God are made known to us. Be of good cheer, my people, the memorial of Israel. You⌃ were sold to the nations, but not for destruction: because you⌃ moved God to wrath, you⌃ were delivered to your adversaries. For you⌃ provoked him that made you by sacrificing to demons, and not to God. You⌃ forgat the everlasting God, that brought you up; you⌃ grieved also Jerusalem, that nursed you. For she saw the wrath that is come upon you from God, and said, Hearken, you⌃ women that dwell about Sion: for God has brought upon me great mourning; for I have seen the captivity of my sons and daughters, which the Everlasting has brought upon them. For with joy did I nourish them; but sent them away with weeping and mourning. Let no man rejoice over me, a widow, and forsaken of many: for the sins of my children am I left desolate; because they turned away from the law of God, and had no regard to his statutes, neither walked they in the ways of God’s commandments, nor trod in the paths of discipline in his righteousness. Let those who dwell about Sion come, and remember you⌃ the captivity of my sons and daughters, which the Everlasting has brought upon them. For he has brought a nation upon them from far, a shameless nation, and of a strange language, who neither reverenced old man, nor pitied child. And they have carried away the dear beloved sons of the widow, and left her that was alone desolate of her daughters. But I, what can I help you? For he that brought these plagues upon you will deliver you from the hand of your enemies. Go your way, O my children, go your way: for I am left desolate. I have put off the garment of peace, and put upon me the sackcloth of my petition: I will cry to the Everlasting as long as I live. Be of good cheer, O my children, cry to God, and he shall deliver you from the power and hand of the enemies. For I have trusted in the Everlasting, that he will save you; and joy is come to me from the Holy One, because of the mercy which shall soon come to you from the Everlasting your Saviour. For I sent you out with mourning and weeping: but God will give you to me again with joy and gladness forever. For like as now those who dwell about Sion have seen your captivity: so shall they see shortly your salvation from our God, which shall come upon you with great glory, and brightness of the Everlasting. My children, suffer patiently the wrath that is come upon you from God: for your enemy has persecuted you; but shortly you shall see his destruction, and shall tread upon their necks. My delicate ones have gone rough ways; they were taken away as a flock carried off by the enemies. Be of good cheer, O my children, and cry to God: for you⌃ shall be remembered of him that has brought these things upon you. For as it was your mind to go astray from God: so, return and seek him ten times more. For he that brought these plagues upon you shall bring you everlasting joy again with your salvation. Be of good cheer, O Jerusalem: for he that called you by name will comfort you. Miserable are those who afflicted you, and rejoiced at your fall. Miserable are the cities which your children served: miserable is she that received your sons. For as she rejoiced at your fall, and was glad of your ruin: so shall she be grieved for her own desolation. And I will take away her exultation in her great multitude, and her boasting shall be turned into mourning. For fire shall come upon her from the Everlasting, long to endure; and she shall be inhabited of devils for a great time. O Jerusalem, look about you toward the east, and behold the joy that comes to you from God. Behold, your sons come, whom you sent away, they come gathered together from the east to the west at the word of the Holy One, rejoicing in the glory of God.

Modlitwa poranna — drugie czytanie

Jana 13

A przed świętem wielkanocnem wiedząc Jezus, iż przyszła godzina jego, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoje, którzy byli na świecie, aż do końca umiłował je. A gdy była wieczerza, a dyjabeł już był wrzucił w serce Judasza, syna Szymonowego Iszkaryjoty, aby go wydał; Widząc Jezus, iż wszystko Ojciec podał do rąk jego, a iż od Boga wyszedł i do Boga idzie, Wstał od wieczerzy i złożył szaty, a wziąwszy prześcieradło, przepasał się. Potem nalał wody do miednicy, i począł nogi umywać uczniom i ucierać prześcieradłem, którem był przepasany. Tedy przyszedł do Szymona Piotra; a on mu rzekł: Panie! i tyż mnie masz nogi umywać? Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Co ja czynię, ty nie wiesz teraz, ale się potem dowiesz. Rzekł mu Piotr: Nie będziesz ty nóg moich umywał na wieki. Odpowiedział mu Jezus: Jeźli cię nie umyję, nie będziesz miał cząstki ze mną. Tedy mu rzekł Szymon Piotr: Panie! nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę. Rzekł mu Jezus: Ktoć jest umyty, nie potrzebuje, jedno aby nogi umył, bo czysty jest wszystek; i wy jesteście czystymi, ale nie wszyscy; Albowiem wiedział, który go wydać miał; dlategoż rzekł: Nie wszyscy jesteście czystymi. Gdy tedy umył nogi ich i wziął szaty swoje, usiadłszy zasię za stół, rzekł im: Wiecież, com wam uczynił? Wy mię nazywacie nauczycielem i Panem, a dobrze mówicie; bomci jest nim. Ponieważem ja tedy umył nogi wasze, Pan i nauczyciel, i wyście powinni jedni drugim nogi umywać. Albowiem dałem wam przykład, abyście jakom ja wam uczynił, i wy czynili. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie jest sługa większy nad pana swego, ani poseł jest większy nad onego, który go posłał. Jeźlić to wiecie, błogosławieni jesteście, jeźli to uczynicie. Nie o wszystkichci was mówię, jać wiem, którem obrał; ale żeby się wypełniło Pismo: Który je ze mną chleb, podniósł przeciwko mnie piętę swoję. Teraz wam powiadam, przedtem niż się to stanie, abyście gdy się to stanie, uwierzyli, żem ja jest. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego bym posłał, mię przyjmuje; a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał. To rzekłszy Jezus, zasmucił się w duchu, i oświadczył, a rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że jeden z was wyda mię. Tedy uczniowie spoglądali po sobie, wątpiąc, o kim by to mówił. A był jeden z uczniów jego, który się był położył na łonie Jezusowem, ten, którego miłował Jezus. Przetoż na tego skinął Szymon Piotr, aby się wypytał, który by to był, o którym mówił. A on położywszy się na piersiach Jezusowych, rzekł mu: Panie! któryż to jest? Odpowiedział Jezus: Ten jest, któremu ja omoczywszy sztuczkę chleba, podam; a omoczywszy sztuczkę chleba, dał Judaszowi, synowi Szymona, Iszkaryjotowi. A zaraz po onej sztuczce chleba wstąpił weń szatan. Tedy mu rzekł Jezus: Co czynisz, czyń rychło. A tego żaden nie zrozumiał z spółsiedzących, na co mu to rzekł. Albowiem niektórzy mniemali, gdyż Judasz miał mieszek, iż mu rzekł Jezus: Nakup, czego nam potrzeba na święto, albo iżby co dał ubogim. Tedy on wziąwszy onę sztuczkę chleba, zarazem wyszedł; a noc była. A gdy wyszedł, rzekł Jezus: Teraz jest uwielbiony Syn człowieczy, a Bóg uwielbiony jest w nim. A ponieważ Bóg uwielbiony jest w nim, tedy go też Bóg uwielbi sam w sobie, i wnetże uwielbi go. Synaczkowie! jeszcze maluczko jestem z wami; będziecie mię szukać, ale ja jakom rzekł Żydom: Gdzie ja idę, wy przyjść nie możecie; tak i wam teraz powiadam. Przykazanie nowe daję wam, abyście się społecznie miłowali; jakom i ja was umiłował, abyście się i wy społecznie miłowali. Stądci poznają wszyscy, żeście uczniami moimi, jeźli miłość mieć będziecie jedni przeciwko drugim. Rzekł mu Szymon Piotr: Panie! dokądże idziesz? Odpowiedział mu Jezus: Dokąd ja idę, ty teraz za mną iść nie możesz, ale potem pójdziesz za mną. Tedy mu rzekł Piotr: Panie! czemuż teraz za tobą iść nie mogę? Duszę moję za cię położę. Odpowiedział mu Jezus: Duszę twoję za mię położysz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Nie zapieje kur, aż się mnie po trzykroć zaprzesz.

Modlitwa wieczorna — pierwsze czytanie

Baruch 5

W Twoim języku nie istnieje wydanie tej księgi należące do domeny publicznej, dlatego ten fragment jest wyświetlany po angielsku.

Put off, O Jerusalem, the garment of your mourning and affliction, and put on the comeliness of the glory that comes from God forever. Cast about you the robe of the righteousness which comes from God; set a diadem on your head of the glory of the Everlasting. For God will show your brightness to every region under heaven. For your name shall be called of God forever The peace of righteousness, and The glory of godliness. Arise, O Jerusalem, and stand upon the height, and look about you toward the east, and behold your children gathered from the going down of the sun to the rising thereof at the word of the Holy One, rejoicing that God has remembered them. For they went from you on foot, being led away of their enemies: but God brings them in to you borne on high with glory, as on a royal throne. For God has appointed that every high mountain, and the everlasting hills, should be made low, and the valleys filled up, to make plain the ground, that Israel may go safely in the glory of God. Moreover the woods and every sweet smelling tree have overshadowed Israel by the commandment of God. For God shall lead Israel with joy in the light of his glory with the mercy and righteousness that comes from him.

Modlitwa wieczorna — drugie czytanie

2 Tymoteusza 4

Ja tedy oświadczam się przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, który ma sądzić żywych i umarłych w sławnem przyjściu swojem i królestwie swojem; Każ słowo Boże, nalegaj w czas albo nie w czas, strofuj, grom i napominaj ze wszelką cierpliwością i nauką. Albowiem przyjdzie czas, gdy zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich pożądliwości zgromadzą sobie sami nauczycieli, mając świerzbiące uszy, A odwrócą uszy od prawdy, a ku baśniom je obrócą. Ale ty bądź czułym we wszystkiem, cierp złe, wykonywaj uczynek kaznodziei, usługiwania twego zupełnie dowódź. Albowiem ja już bywam ofiarowany, a czas rozwiązania mego nadchodzi. Dobrym bój bojował, biegem wykonał, wiaręm zachował; Zatem odłożona mi jest korona sprawiedliwości, którą mi odda w on dzień Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali sławne przyjście jego. Staraj się, abyś do mnie przyszedł rychło. Albowiem Demas mię opuścił, umiłowawszy ten świat, i poszedł do Tesaloniki, Krescens do Galacyi, Tytus do Dalmacyi; Sam tylko Łukasz ze mną jest. Marka wziąwszy, przywiedź ze sobą; bo mi jest bardzo pożyteczny ku posłudze. A Tychykam posłał do Efezu. Opończę, którąm zostawił w Troadzie u Karpusa, gdy przyjdziesz, przynieś z sobą i księgi, zwłaszcza membrany. Aleksander kotlarz wiele mi złego wyrządził; niech mu Pan odda według uczynków jego. Którego i ty się strzeż; albowiem się bardzo sprzeciwił słowom naszym. W pierwszej obronie mojej żaden przy mnie nie stał, ale mię wszyscy opuścili; niech im to nie będzie przyczytane. Ale Pan przy mnie stał i umocnił mię, aby przez mię zupełnie utwierdzone było kazanie, a iżby je słyszeli wszyscy poganie, i byłem wyrwany z paszczęki lwiej. A wyrwie mię Pan z każdego uczynku złego i zachowa do królestwa swego niebieskiego; któremu chwała na wieki wieków. Amen. Pozdrów Pryszkę i Akwilę, i dom Onezyforowy. Erastus został w Koryncie, a Trofimam zostawił w Milecie chorego. Staraj się, abyś przyszedł przed zimą. Pozdrawia cię Eubulus i Pudens, i Linus, i Klaudyja, i bracia wszyscy. Pan Jezus Chrystus niech będzie z duchem twoim. Łaska Boża niech będzie z wami. Amen.